Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 78, poz. 443) postanawiam co następuje:

Art. 1. Kto bezprawnie i umyślnie przeniesie, wyniesie, zniszczy, uczyni niewidocznemi lub uszkodzi budowle nadziemne (wieże, sygnały), wystawione nad punktami triangulacyjnemi na czas pomiaru, urządzenia utrwalające punkty w ziemi (słupki i płyty betonowe lub kamienne i t. p.), znaki niwelacyjne (repery), osadzone na budowlach lub w ziemi jako specjalne słupki betonowe, kamienne lub żelazne, ulegnie karze - o ile czyn nie stanowi przestępstwa, zagrożonego surowszą karą - więzienia do jednego roku, a w wypadkach mniejszej wagi aresztu do sześciu tygodni, lub grzywny do 500 zł.

Na obszarze mocy obowiązującej ustawy karnej z roku 1852 zamiast więzienia orzeka się areszt ścisły.

Art. 2. Kto dopuści się przestępstwa, przewidzianego w art. 1 przez nieostrożność - ulegnie karze aresztu do 4 tygodni, lub grzywny do 300 zł.

Art. 3. Przestępstwa przewidziane w niniejszem rozporządzeniu, ulegają rozpoznaniu sądów powiatowych (pokoju).

Art. 4. W razie niewykrycia sprawcy szkody, wyrządzonej przestępstwami w art. 1 i 2 wymienionemi, w okresie miesiąca od czasu powzięcia o niej wiadomości przez władze państwowe, wieś, osada lub miasto, na której (którego) obszarze znaki się znajdują, obowiązana (obowiązane) jest do zwrotu kosztów ponownych prac celem usunięcia szkody i przywrócenia znaków triangulacyjnych do stanu pierwotnego.

W razie wykrycia sprawcy szkody po upływie wyżej wymienionego okresu czasu służy wsi, osadzie lub miastu prawo do zwrotu zapłaconej Skarbowi Państwa sumy.

Art. 5. Wykonanie niniejszego rozporządzenia porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu z innymi zainteresowanymi ministrami.

Art. 6. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.